Strijd tegen E. Cuniculi... mislukt helemaal?

[didltje]

zucht... Daarnet ging ik Louis zijn Panacur en Metacam gaan geven, merkte ik geen reactie op...

Mijn lieve mannetje is overleden . Gevochten en verloren...
Neem mezelf zoveel dingen kwalijk momenteel... Mis hem zo en zou hem echt alles willen geven hebben.
Soms lijkt het toch allemaal eventjes niet meer eerlijk

Bedankt voor jullie tips en steun

[Sonja]

Ah....nee toch...

Je moet jezelf helemaal niets kwalijk nemen, je hebt alles gedaan wat je kon.
EC is gewoon een ongelooflijke rot ziekte, en soms lukt het helaas niet om het diertje er weer bovenop te helpen, ondanks alle inspanningen.

Ik wil je ontzettend veel sterkte wensen met het verlies van je lieve dappere maatje....

Groetjes, Sonja.

[jojojo]

Ach, wat jammer zeg!!!
Je mag jezelf inderdaad niks kwalijk nemen!!! Je hebt heel veel voor hem gedaan!!!

Ik wens je veel sterkte!

[sandra&kruimel]

Heel veel sterkte. Volgens mij heb je alles gedaan wat je kon doen! Maar het blijft vervelend......veel sterkte.

[silly]

Jij hoeft jezelf echt niet te verwijten!! Ik wens je heel veel sterkte toe, na zoveel intensieve zorg is het extra moeilijk om dit verlies te verwerken.

[Judith]

Veel sterkte met het verlies. En het is natuurlijk jou schuld niet! Jij hebt enorm je best gedaan, het is een vreselijke ziekte, waar soms niks meer aan te doen.

[didltje]

Bedankt allemaal,
heb het toch wel heel erg lastig momenteel, vaak barst ik gewoon in tranen uit...
Mis het om hem zo te moeten verzorgen en er echt elke avond mee te knuffelen.
Heb nog 3 nijntjes, maar die zijn meer op zichzelf, niet gehecht aan mij en zeker niet knuffelig (ja ik weet dat konijnen normaal niet knuffelig zijn).
Dus ergens knaagt het wel heel hard, een gevoel van leegte...

[Sonja]

Ik kan me je verdriet zo goed voorstellen...

Zeker een konijntje wat je zo intensief verzorgd hebt....daar krijg je helemaal een speciale band mee en als zo'n diertje dan wegvalt val je in een gat.

Neem de tijd om alles te verwerken, en koester alle mooie, lieve herinneringen aan Louis.
Nu zijn die herinneringen nog zo pijnlijk, maar over een poos hou je er een warm gevoel aan over, als de scherpste kantjes van het verdriet wat zijn afgesleten...

Heel veel sterkte.

Groetjes, Sonja.